Computer Associates v. Altai
Bir programın diğerini kopyalayıp kopyalamadığını belirlemek için mahkemelere üç adımlı bir test kazandıran 1992 tarihli ABD davası.
Computer Associates’ten Altai’ye geçen bir programcı, CA’nın ADAPTER adlı zamanlayıcı bileşeninin kaynak kodundan parçaları yanında getirip Altai’nin OSCAR’ına yedirdi. Durum ortaya çıkınca Altai, modülü orijinalini hiç görmemiş programcılara sıfırdan yeniden yazdırdı. CA her iki sürüm için de dava açtı.
İkinci Temyiz Mahkemesi, Altai’yi ilk sürümden sorumlu tuttu ama yeniden yazımı aklayarak soyutlama–süzme–karşılaştırma yöntemini ortaya koydu: programı soyutlama düzeylerine ayır; fikirleri, verimlilik ya da dış kısıtlarca dayatılan her şeyi ve kamu malı öğeleri süz; geriye kalanı karşılaştır. Genellikle pek bir şey kalmaz. Test, Whelan’ın çok daha geniş korumasının yerini fiilen almış ve o günden beri ABD mahkemelerinin çoğunca benimsenmiştir.