Otomatik pozlama
Oluşturucu sahnenin ortalama parlaklığını ölçüp pozlamayı kare başına ayarlar; böylece karanlık bir mağara da güneşli bir sokak da görünür aralıkta kalır.
HDR ile işlenmiş bir görüntü, ekranın gösterebileceğinden çok daha geniş ışık değerleri taşır. Otomatik pozlama gözün uyumunu taklit eder: sahnenin ortalama parlaklığını — çoğunlukla bir histogramdan veya karenin küçültülmüş bir mipmap'inden — hesaplar, sonra ton eşleme geri kalanı sıkıştırmadan önce tüm görüntüyü bu ortalama hedef düzeye oturacak şekilde ölçekler.
Geçiş bilerek yavaştır. Gün ışığından tünele girince pozlama bir saniye kadar sürede, gerçek bir gözün karanlığa alışması gibi kademeli düşer. Anında yapılırsa yanlış görünür; fazla yavaş olursa oyuncu kör olur. "Göz adaptasyonu" (eye adaptation) da denir. Klasik tuzak: görüşteki tek parlak bir lamba tüm pozlamayı aşağı çekebilir; bu yüzden birçok motor ölçümü ekranın merkezine doğru ağırlıklandırır.