ADPCM
Örneğin kendisini değil, bir tahminden farkını saklayan; adım boyutu sinyale göre uyum sağlayan bir ses sıkıştırma yöntemi.
Ses bir örnekten ötekine pek değişmez; bu yüzden bir tahminin hatasını saklamak, değerin tamamını saklamaktan ucuzdur. DPCM'nin özü bu. "Uyarlanabilir" kısım ise şu: sinyal hızlı hareket ettiğinde nicemleyicinin adımı büyür, sakinleştiğinde küçülür. Bell Labs araştırmacıları Cummiskey, Jayant ve Flanagan bunu 1973'te tarif etti. Genellikle 16 bit 4 bite iner; neredeyse hiç matematik gerektirmeyen 4:1'lik bir sıkıştırma.
Bu yüzden ADPCM, 1990'ların oyun sesinin beygiri oldu: ses kartları, atari kartları ve kendi varyantını çalan SPC700'lü Super Nintendo gibi konsollar. Telefonculuktaki G.726 da aynı fikre dayanır; DECT telsiz telefonlar hâlâ kullanır. Aynı bit hızında MP3'ten belirgin biçimde kötü duyulur, ama kod çözücü bir avuç komuta sığar.