Yevgeniy Dodis
Kryptograf z NYU, najbardziej znany z ekstraktorów rozmytych — sposobu na uzyskanie stabilnych kluczy z zaszumionych źródeł, takich jak odciski palców.
Żaden odcisk palca nie wygląda przy odczycie tak samo dwa razy, a klucz kryptograficzny nie zniesie ani jednego przekłamanego bitu. W 2004 roku Dodis, Leonid Reyzin i Adam Smith opublikowali koncepcję ekstraktora rozmytego, który z przybliżonego odczytu za każdym razem odtwarza dokładnie ten sam klucz, korzystając z publicznego łańcucha pomocniczego niczego nieujawniającego. Rozszerzona wersja czasopiśmiennicza dodała jako współautora Rafaila Ostrovsky’ego.
Spora część jego innych prac dotyczy złej losowości, wycieków i tego, co się dzieje, gdy prymitywy używane są poza swoimi gwarancjami. W 2018 roku był współautorem artykułu o invisible salamanders, który wykazał, że AES-GCM nie wiąże szyfrogramu z jednym kluczem — a właśnie to po cichu zakładał mechanizm zgłaszania nadużyć w szyfrowanych wiadomościach Facebooka.