Sprite XOR
Obiekt rysowany przez XOR-owanie z tłem i wymazywany przez ponowne narysowanie w tym samym miejscu.
Skoro a XOR b XOR b zawsze daje a, nie trzeba zapisywać tła ani przechowywać maski. Narysuj, narysuj ponownie, a ekran jest dokładnie taki jak wcześniej. Dla maszyn ubogich zarówno w pamięć, jak i w cykle brzmiało to niemal zbyt pięknie.
Haczyk w tym, że obiekt nigdy nie dostaje własnych kolorów: staje się negatywem tego, co pod nim leży, a tam, gdzie dwa obiekty XOR się nakładają, znoszą się nawzajem. Technika zagnieździła się więc głównie we wskaźnikach myszy, kursorach tekstowych i gumowych ramkach zaznaczenia, gdzie widoczność zarówno na jasnym, jak i ciemnym tle jest zaletą. Patent Cadtraka z 1980 roku na kursor XOR przyniósł opłaty licencyjne od sporej części branży i stał się wczesną przestrogą w debacie o patentach na oprogramowanie.