Maska sprite’a
Osobny jednobitowy obraz w kształcie sprite’a, który wybija dziurę w tle, zanim sam sprite zostanie w nią wstawiony.
Sprowadza się to do dwóch operacji bitowych na bajt. Najpierw AND z maską, która ma zera tam, gdzie jest sprite, i jedynki dookoła, co czyści dokładnie te piksele, które sprite zasłoni. Potem OR ze sprite’em, by wypełnić dziurę. Wynikiem jest obiekt o dowolnym kształcie na dowolnym tle, bez prostokątnej obwódki, którą zostawia zwykłe kopiowanie.
Maska podwaja pamięć na sprite’a i mniej więcej podwaja czas rysowania. Klucz koloru pozwala jej uniknąć, ale wymaga porównania na piksel, co opłaca się tylko wtedy, gdy piksel to cały bajt. Na maszynach z płaszczyznami bitowymi, takich jak Amiga i Atari ST, maskowanie było więc normą, a w Amidze blitter robił to w jednym przebiegu.