X11R5
Więcej informacji
Wydanie z września 1991 roku, które nauczyło X11 języków innych niż angielski, mierzalnego koloru, skalowalnych fontów podawanych z serwera fontów oraz trójwymiaru za pośrednictwem PEX.
Głównym hasłem była internacjonalizacja. Xlib zyskała obsługę ustawień regionalnych, funkcje dla ciągów wielobajtowych i interfejs XIM dla metod wprowadzania, dzięki czemu po japońsku i chińsku dało się pisać w programach X bez prywatnych obejść. Tektronix wniósł Xcms, pozwalający podawać kolory we współrzędnych CIE zamiast surowych trójek RGB. Fonty wyniesiono do osobnego serwera fontów, a dzięki rasteryzerowi Speedo od Bitstream serwer po raz pierwszy mógł skalować krój pisma, zamiast wydawać bitmapy w stałych rozmiarach. Sun dołożył przykładową implementację PEX, odpowiedzi świata X na 3D sprzed OpenGL.
W katalogu contrib znalazł się też X386 1.2 Thomasa Roella, serwer dla pecetów z procesorem 386, który rok później stał się XFree86. Mniejsze dodatki to editres, do grzebania w zasobach Xt w działającym programie, i xconsole. R5 łatano 26 ponumerowanymi poprawkami do 1993 roku i było ostatnim wydaniem z MIT: X Consortium wyprowadziło się jako niezależna firma, zanim w 1994 roku ukazało się X11R6.