WM_COLORMAP_WINDOWS
Właściwość ICCCM, w której program wymienia, które z jego podokien mają własne colormapy, by menedżer okien wiedział, którą zainstalować, gdy okno dostaje fokus colormapy.
Na ekranie 8-bitowym karta graficzna mogła przechowywać naraz tylko jedną colormapę, a decydował o niej menedżer okien, nie program. ICCCM dał mu regułę instalowania colormapy okna z fokusem colormapy, zwykle tego samego, które ma fokus klawiatury lub wskaźnika. Kłopot sprawiały programy, w których okno najwyższego poziomu używało zwykłej mapy, a przeglądarka obrazów lub widok 3D w środku miały własną: menedżer widział tylko okno główne. WM_COLORMAP_WINDOWS, ustawiana przez XSetWMColormapWindows, to lista podokien, których mapy też mają się liczyć; jeśli okna głównego na niej nie ma, zostaje dopisane na końcu. Menedżer instaluje wtedy tyle z nich, ile zmieści sprzęt, w kolejności z listy.
Polityka przyznawania fokusu różniła się między menedżerami. mwm miał zasób colormapFocusPolicy z trybami explicit, pointer i keyboard, a twm funkcję f.colormap do ręcznego przełączania map okna. Maszyny SGI z kilkoma sprzętowymi colormapami czyniły tę właściwość mniej dramatyczną, a TrueColor całkiem zbędną. Została w ICCCM i w kodzie każdego menedżera okien jako pieniek z czasów, gdy kolory były zasobem współdzielonym.