Visual (X11)
Opis w X11, jak wartości pikseli zamieniają się w kolory na danym ekranie, podzielony na sześć klas odpowiadających grafice z lat 80.
X projektowano w czasach, gdy ekran mógł być monochromatyczny, w skali szarości, z 256-pozycyjną paletą albo w pełnym kolorze. Zamiast wybierać jeden model, X11 pozwala serwerowi udostępnić jeden lub kilka visuali, każdy z głębią i klasą. Klasy to StaticGray, GrayScale, StaticColor, PseudoColor, TrueColor i DirectColor; statyczne mają kolory stałe, pozostałe — mapę kolorów, do której programy mogą zapisywać.
Okno tworzy się z konkretnym visualem i nigdy nie można go zmienić. Zmuszało to programy do negocjacji, a OpenGL przez GLX dostał własne wywołanie wyboru odpowiedniego visuala. Dziś niemal powszechny jest 24-bitowy TrueColor, a temat wraca głównie wtedy, gdy program prosi o 32 bity, żeby mieć przezroczystość.