Szum biały
Sygnał losowy o równej energii na każdy herc w całym widmie — dlatego właśnie ucho słyszy go jako jasny i syczący.
Nazwę pożyczono ze światła: wszystkie częstotliwości w równej mierze, tak jak światło białe zawiera wszystkie barwy. Każda próbka jest niezależna od poprzedniej, więc sygnał nie ma wzoru ani pamięci. Brzmi wysoko, bo każda oktawa obejmuje dwa razy więcej herców niż poprzednia, więc górne oktawy dostają większość energii. Szum różowy opada o 3 dB na oktawę i dla ucha brzmi równo, dlatego głośniki mierzy się właśnie nim.
W syntezatorach generator szumu jest źródłem wszystkiego, co nie ma wysokości: terkotu werbla, syczenia hi-hatu, wiatru i szumu fal. Przefiltrowany staje się oddechem; podany na sample and hold — losowymi melodiami. W dźwięku cyfrowym cienka warstwa szumu służy jako dither, dodawana celowo, by ukryć gorszy błąd.