Weston

Wayland jest protokołem i potrzebuje czegoś, co się nim posługuje. Høgsberg napisał swój kompozytor w repozytorium wayland-demos, później przemianowanym na Weston, a wersja 1.0 ukazała się w październiku 2012 roku, tego samego dnia co Wayland 1.0, pierwsze wydanie obiecujące stabilne interfejsy. Weston rysuje przez DRM/KMS na prawdziwym ekranie, ale równie dobrze może działać w oknie X, wewnątrz innego Westona, bez ekranu albo przez RDP, co czyni go niezastąpionym do testowania klientów i nowych rozszerzeń protokołu. Nowe protokoły Waylanda zwykle mają tu pierwszą implementację.

Jako pulpit jest celowo skromny: tło, panel, zegar. Powłokę można jednak wymienić. Powłoka IVI powstała z myślą o desktopach samochodowych i dlatego Weston jest częścią Automotive Grade Linux, powłoka kiosk pokazuje jedną aplikację na pełnym ekranie, a libweston z 2016 roku pozwala innym programom osadzić cały kompozytor. GNOME i KDE napisały własne kompozytory, Mutter i KWin, a kto chciał okien kafelkowych, dostał Sway. Weston nigdy nie stał się niczyim codziennym środowiskiem, co też nigdy nie było jego ideą.