Wavefolding
Zniekształcenie, w którym część przebiegu uderzająca w sufit jest zawijana w dół, zamiast zostać ucięta.
Gdy clipping spłaszcza szczyt, wavefolder go odbija: wszystko powyżej progu zostaje odbite w dół, a przy większym wzmocnieniu składa się znowu, i znowu. Sinus zamienia się w coraz gęstszą serię załamań, a harmoniczne rosną w sposób brzmiący bardziej szklisto niż bzyczenie ściętego sygnału. Technicznie to szczególny przypadek waveshapingu z zygzakowatą krzywą przejścia.
Don Buchla uczynił go w latach 70. centralnym elementem syntezy „zachodniego wybrzeża” — zacznij od prostej fali i dodawaj harmoniczne, w odróżnieniu od filtrowania subtraktywnego ze wschodniego. Zyskał drugie życie w Eurorack. Cyfrowo jest kłopotliwy: załamania generują harmoniczne daleko powyżej Nyquista, które bez oversamplingu zawijają się w dół jako aliasing. Składanie podwójnie.