Oversampling
Czasowe pracowanie z wyższą częstotliwością próbkowania niż wyjściowa, by produkty aliasingu wylądowały tam, gdzie można je odfiltrować.
Wszystko powyżej częstotliwości Nyquista zawija się w dół jako fałszywe tony. Efekty nieliniowe — saturacja, przester, agresywny limiter — generują harmoniczne daleko ponad zakresem słyszalnym, a przy 44,1 kHz nie mają dokąd pójść. Wtyczka pracująca wewnętrznie w 4× lub 8× pozwala tym harmonicznym wylądować ponad pasmem słyszalnym, odfiltrowuje je i znów zmniejsza częstotliwość próbkowania. Rachunek płaci się cyklami procesora i odrobiną opóźnienia.
Sztuczka jest starsza niż wtyczki. Pierwsze odtwarzacze CD Philipsa z 1982 roku łączyły 4-krotny oversampling z 14-bitowymi przetwornikami, bo filtr cyfrowy był tańszy i łagodniejszy dla fazy niż stromy filtr analogowy. Dziś pomysł doprowadzono do skrajności w przetwornikach delta-sigma, które próbkują z częstotliwością kilku megaherców.