WAV
Format plików audio Microsoftu i IBM z 1991 roku — w praktyce cienka koperta wokół surowego PCM, i właśnie dlatego odczyta go każdy program.
WAV pojawił się wraz z rozszerzeniami multimedialnymi Windows 3.x i bazuje na RIFF, czyli little-endianowej wersji IFF firmy Electronic Arts. Plik to seria bloków: fmt opisuje kanały, częstotliwość próbkowania i głębię bitową, a data zawiera dźwięk. Format może technicznie przenosić dźwięk skompresowany, ale niemal zawsze jest to nieskompresowany PCM, co czyni go nudnym, dużym i praktycznie niemożliwym do błędnej interpretacji.
Pole rozmiaru ma 32 bity, więc plik WAV kończy się na 4 GB — to około sześciu i pół godziny stereo 48 kHz/24 bity, a przy nagraniu wielościeżkowym znacznie mniej. Świat nadawców i filmu odpowiedział formatem Broadcast Wave (dodatkowy blok na timecode i metadane) oraz RF64 dla większych plików. Odpowiednikiem Apple jest AIFF.