Stan oczekiwania (wait state)
Cykl zegara, w którym procesor nie robi nic poza czekaniem na odpowiedź wolniejszej pamięci.
Flash mikrokontrolera potrzebuje zwykle około 30 nanosekund na wydanie danych, podczas gdy rdzeń chce instrukcji co kilka nanosekund. Lukę wypełniają stany oczekiwania. STM32F4 przy 168 MHz potrzebuje ich pięciu, ustawianych w rejestrze przed podniesieniem zegara. Odwrotna kolejność kończy się tym, że CPU pobiera śmieci i ląduje w obsłudze wyjątku, zanim zdąży skonfigurować cokolwiek innego.
Żeby szybszy rdzeń nie szedł całkiem na marne, producenci stawiają przed flashem bufory prefetch i małe pamięci podręczne albo pozwalają krytycznemu czasowo kodowi działać z RAM-u. W latach 80. i 90. „zero wait state” było atutem drukowanym na pudełkach płyt głównych PC, na długo zanim większość kupujących wiedziała, co to znaczy.