Tablica tekstur
Stos tekstur o identycznym formacie, adresowanych indeksem i wiązanych jako jeden zasób — atlas bez szwów.
Tablica tekstur układa N obrazów o tym samym rozmiarze i formacie i pozwala shaderowi wybrać warstwę za pomocą indeksu całkowitego obok zwykłych współrzędnych UV. W odróżnieniu od atlasu tekstur, w którym kafelki są upakowane w jednym dużym obrazie, warstwy mają własne krawędzie — dlatego mipmapy i zawijanie działają bez przeciekania sąsiednich kafelków. Silniki terenu używają ich do materiałów podłoża, systemy cząsteczek do flipbooków.
Ograniczenie: wszystkie warstwy muszą mieć ten sam wymiar i format; tablica nie pomieści razem tekstur 256 i 512 pikseli. Funkcja pojawiła się w OpenGL 3.0 (2008) i jest obecna we wszystkich nowoczesnych API. Kto chce swobodnie mieszać rozmiary, sięga zamiast tego po bindless textures.