TC40
Zgłoszenie oszustwa składane przez wystawcę w systemie Visa, które obciąża sprzedawcę, nawet jeśli nigdy nie otwarto żadnego chargebacku.
Nazwa pochodzi od kodu transakcji 40 w systemach Visa. Gdy posiadacz karty zgłasza zakup jako oszukańczy, wystawca rejestruje to jako TC40, zwykle tego samego dnia, w którym blokuje kartę. Odpowiednik Mastercard długo nazywał się SAFE (System to Avoid Fraud Effectively), a dziś nosi nazwę Fraud and Loss Database. Zgłoszenia trafiają do sieci, a stamtąd do agenta rozliczeniowego. Sprzedawca widzi je tylko wtedy, gdy agent zdecyduje się je przekazać.
Haczyk polega na tym, że zgłoszenie i spór to dwie różne rzeczy. Wystawca może zgłosić oszustwo i po prostu sam zwrócić pieniądze posiadaczowi karty, więc sprzedawca nie dostaje chargebacku i zakłada, że wszystko w porządku. Zgłoszenia i tak zasilają program monitorowania Visa, w którym wysoki wskaźnik oszustw oznacza kary, a w najgorszym razie utratę prawa do akceptowania kart. Dla sprzedawcy dotkniętego card testingiem strumień TC40 może być pierwszym ostrzeżeniem.