Filtr zmiennych stanu (SVF)
Filtr zbudowany z dwóch integratorów w pętli sprzężenia zwrotnego, dający z jednego układu jednocześnie wyjścia dolno-, pasmowo- i górnoprzepustowe.
Topologia pochodzi z komputerów analogowych, gdzie równania różniczkowe rozwiązywano, łącząc integratory w pętle. Każdy węzeł pętli niesie własną wersję sygnału: pasmowoprzepustową po pierwszym integratorze, dolnoprzepustową po drugim, górnoprzepustową na wejściu. Zsumuj górną i dolną, a dostaniesz w gratisie filtr zaporowy (notch). Częstotliwość graniczna i rezonans są ponadto niezależne, czym nie każda topologia może się pochwalić.
SEM Oberheima z 1974 roku uczynił z niego samodzielne brzmienie syntezatora: 12 dB na oktawę, łagodniej niż drabinka Mooga, i pokrętło płynnie przestrajające typ filtru. Hal Chamberlin opublikował w 1980 roku wersję cyfrową, która stała się standardem we wczesnych syntezatorach DSP, choć przy górze widma traciła stabilność. Nowoczesne konstrukcje ze sprzężeniem zwrotnym bez opóźnienia to naprawiły.