Filtr półkowy
Filtr, który podbija lub tłumi wszystko powyżej albo poniżej częstotliwości granicznej o stałą wartość, więc krzywa wypłaszcza się jak półka.
Filtr dolnoprzepustowy tłumi coraz mocniej, im dalej od częstotliwości granicznej; półka zatrzymuje się na zadanym poziomie. +4 dB powyżej 8 kHz oznacza +4 dB także przy 10 kHz i przy 18 kHz. Regulatory basu i tonów wysokich we wzmacniaczu stereo to niemal zawsze filtry półkowe, zwykle w układzie opublikowanym przez Petera Baxandalla w 1952 roku.
W cyfrowym korektorze jest to zazwyczaj filtr biquad wyliczony według Audio EQ Cookbook Roberta Bristowa-Johnsona, ze stromością ustawianą jako Q lub „shelf slope”. Przy wysokim Q tuż przed krawędzią półki pojawia się mały garb — dla jednych błąd, dla innych dokładnie ten dźwięk, który sprzedaje emulację analogu.