Filtr dolnoprzepustowy
Filtr, który przepuszcza niskie częstotliwości i tłumi wszystko powyżej częstotliwości granicznej.
Opisują go dwie liczby: częstotliwość graniczna, przy której tłumienie sięga 3 dB, oraz nachylenie, czyli to, jak stromo sygnał opada dalej. Każdy biegun dodaje 6 dB na oktawę, więc filtr czterobiegunowy tnie 24 dB na oktawę. Rezonans podbija pasmo tuż przy częstotliwości granicznej, sprawiając, że filtr gwiżdże — albo wchodzi w samowzbudzenie, jeśli przesadzić.
W syntezie subtraktywnej filtr dolnoprzepustowy jest gwiazdą. Tranzystorowa drabinka Roberta Mooga, opatentowana w 1969 roku, dawała okrągły bas, który każdy programowy syntezator wciąż naśladuje. Filtr tego samego rodzaju siedzi cicho przed każdym przetwornikiem A/C, usuwając wszystko powyżej częstotliwości Nyquista, zanim zdąży zawinąć się w dół jako aliasing. W oprogramowaniu zwykle buduje się go jako biquad.