Shapecast
Jak raycast, ale przesuwa wzdłuż kierunku całą bryłę — kulę, kapsułę lub prostopadłościan — i zwraca pierwsze trafienie.
Promień jest nieskończenie cienki i pomija wszystko, co jest tylko prawie na drodze. Shapecast przesuwa natomiast bryłę do przodu i zgłasza, gdzie po raz pierwszy czegoś dotyka, podając punkt trafienia, normalną i odległość. Tego właśnie potrzebuje kontroler postaci, by wiedzieć, jak daleko jego kapsuła może się przesunąć, zanim trafi na ścianę.
Szczególne przypadki mają własne nazwy — spherecast, boxcast, capsulecast — ale mechanika jest ta sama. Pod spodem to bliski krewny swept AABB: oba obliczają, gdzie poruszający się kształt po raz pierwszy styka się z nieruchomym, tylko na innej geometrii.