Czas pogłosu (RT60)
Czas, w którym dźwięk w pomieszczeniu opada o 60 dB po wyłączeniu źródła — najczęściej cytowana liczba w akustyce.
Sięga Wallace'a Clementa Sabine'a, który około 1898 roku dostał zadanie naprawienia fatalnej sali wykładowej na Harvardzie i ustalił, że czas pogłosu rośnie wraz z kubaturą pomieszczenia, a maleje wraz z jego pochłanianiem. Jego wzór RT60 ≈ 0,161·V/A to nadal pierwsze oszacowanie, po które sięga każdy. Sala koncertowa ma około dwóch sekund, salon około pół sekundy.
Pełne 60 dB rzadko da się w praktyce zmierzyć, bo wcześniej przeszkadza szum tła. Zanik mierzy się więc na 20 lub 30 dB i ekstrapoluje, jak przewiduje ISO 3382. We wtyczkach pogłosowych parametr zwykle nazywa się po prostu decay lub time i jest to RT60 — niezależnie od tego, czy symulowane pomieszczenie dałoby się zbudować.