Reverse-Z
Sztuczka polegająca na odwróconym zapisie głębi — płaszczyzna bliska jako 1, daleka jako 0 — dzięki której precyzja zmiennoprzecinkowego bufora pasuje do rzutowania perspektywicznego, a z-fighting w oddali znika.
Rzutowanie perspektywiczne upycha niemal całą precyzję głębi tuż przy kamerze, a przy płaszczyźnie dalekiej zostawia okruchy — to właśnie powoduje z-fighting w dali. Jednocześnie zmiennoprzecinkowy bufor głębi ma własne przekrzywienie: liczby zmiennoprzecinkowe mają najwięcej reprezentowalnych wartości w pobliżu zera. Nałożenie obu skosów w tym samym kierunku tylko pogarsza sprawę.
Reverse-Z odwraca jeden z nich. Odwzorowanie płaszczyzny bliskiej na 1,0, a dalekiej na 0,0 sprawia, że gęsty obszar liczb zmiennoprzecinkowych trafia tam, gdzie perspektywa jest rzadka, i oba efekty niemal się znoszą — precyzja robi się prawie równa w całej scenie. Cena: test głębi trzeba przełączyć na GREATER, a bufor czyścić do zera. Sztuczkę znano w latach 90., ale szerzej przyjęła się dopiero w latach 2010., gdy zmiennoprzecinkowe bufory głębi stały się standardem.