Synteza zniekształcenia fazy
Odpowiedź Casio na FM: cosinus odczytywany ze zmienną prędkością w obrębie okresu zostaje wygięty w piłę, prostokąt albo coś, co brzmi jak rezonansowy filtr.
Oscylator zwykle odczytuje przebieg ze stałą prędkością. Zniekształcenie fazy zmienia tę prędkość w obrębie okresu — najpierw szybko, potem wolno — ściskając czysty cosinus w ostrzejsze kształty o większej liczbie harmonicznych. Nałóż obwiednię na stopień zniekształcenia, a barwa otwiera się i zamyka podobnie jak przy przemiataniu filtra, choć żadnego filtra tam nie ma.
Casio wprowadziło tę technikę w 1984 roku w modelu CZ-101 — polifonicznym cyfrowym syntezatorze z mini klawiszami, zasilanym bateriami i kosztującym ułamek ceny DX7. Matematyka była dość blisko syntezy FM, by z nią konkurować, i dość daleko od patentu Yamahy, by być legalna. Seria CZ brzmi cieniej i bardziej „analogowo” niż FM, a programuje się ją znacznie łatwiej, co uczyniło ją cyfrowym syntezatorem ubogiego muzyka lat osiemdziesiątych.