Przezroczystość niezależna od kolejności
Zbiorcza nazwa technik, które poprawnie renderują powierzchnie przezroczyste bez uprzedniego sortowania ich od tyłu do przodu.
Zwykłe mieszanie alfa zależy od kolejności: nakładanie warstwa na warstwę daje wynik zależny od tego, w jakiej kolejności je narysowano, więc przezroczystą geometrię trzeba zwykle sortować od tyłu do przodu. To przestaje działać, gdy powierzchnie się przecinają albo gdy jeden obiekt zachodzi sam na siebie — poprawnej kolejności po prostu nie ma — a samo sortowanie kosztuje czas w każdej klatce.
OIT rozwiązuje problem na poziomie piksela. Depth peeling (Cass Everitt, 2001) zdziera po jednej warstwie przezroczystej naraz. Listy powiązane per piksel zbierają wszystkie fragmenty w danym punkcie i mieszają je w kolejności dopiero potem — to współczesna wersja A-buffera Carpentera z 1984 roku. Weighted blended OIT (McGuire i Bavoil, 2013) rezygnuje z dokładnej kolejności i zamiast tego waży wkłady według głębi — przybliżenie, ale tanie. Wszystkie te metody zakładają poprawną obsługę alfy przemnożonej.