Zapytanie o okluzję (occlusion query)
Zapytanie do GPU zliczające, ile pikseli obiekt faktycznie by narysował, aby silnik mógł go pominąć, gdy odpowiedź brzmi zero — podstawa sprzętowego occlusion cullingu.
Rysujesz bryłę otaczającą obiektu bez cieniowania, a GPU raportuje, ile fragmentów przeszło test głębi. Zero oznacza, że obiekt jest w pełni zasłonięty — więc kosztownej właściwej geometrii nie trzeba w ogóle wysyłać. Rozszerzenie ARB_occlusion_query ustandaryzowało tę technikę w OpenGL około 2003 roku, po wcześniejszych rozszerzeniach HP i NVIDIA.
Haczyk to opóźnienie: odpowiedź przychodzi dopiero po narysowaniu przez GPU, a odczytanie jej od razu zmusza CPU do czekania na GPU — zastój, który zjada całą oszczędność. Remedium to użycie wyniku z poprzedniej klatki albo „renderowanie warunkowe”, w którym GPU samo uzależnia rysowanie od wyniku, bez objazdu. Hi-Z często robi to samo taniej.