NX (NoMachine)
Więcej informacji
- Twórca
- NoMachine (Gian Filippo Pinzari)
- Rok
- Typ
- Pulpit zdalny dla X11
- Licencja
- GPL (NX 1–3), własnościowa (od NX 4)
- Strona
- nomachine.com
Technika, która umożliwiła pracę z programami X przez modem i ADSL, bo likwidowała zbędne rundy komunikacji zamiast zmniejszać pakiety.
Włoska firma NoMachine wydała NX w 2003 roku, gdy LBX pokazał, że sama kompresja nie wystarcza. Sztuczka polegała na lokalnym serwerze X na zdalnej maszynie, nxagent, zbudowanym na Xnest, z którym programy rozmawiały bez opóźnień. Między nim a komputerem użytkownika działał własny protokół NX, z nxproxy na każdym końcu: wysyłano tylko różnicę względem poprzedniego stanu, obrazy i fonty buforowano na dysku, a odpowiedzi, na których programowi niespecjalnie zależało, udzielano lokalnie. Ruch często malał stukrotnie, a sesja przy 40 kbit/s dawała się znieść.
Główne biblioteki wydano na licencji GPL, z czego powstały FreeNX w 2004 roku, a później X2Go — oba budowały na nich kompletne pulpity zdalne. W NX 4 w 2013 roku NoMachine przeszło na własny, zamknięty protokół, który przesyła obrazy zamiast żądań X; X2Go rozwija dalej wolny kod z wersji 3 i jest dziś ostatnią żywą gałęzią pierwotnego pomysłu.