Nautical Almanac
Brytyjski rocznik żeglarski, który przez 160 lat działał jak fabryka obliczeń zatrudniająca pracowników zdalnych i jako pierwsze przedsięwzięcie naukowe przekazano maszynom na karty perforowane.
Nevil Maskelyne, Astronomer Royal, wydał pierwszy tom w 1766 roku, obejmujący rok 1767. Zawartość stanowiły odległości księżycowe: godzinowe tablice kąta między Księżycem a wybranymi gwiazdami, z których kapitan statku mógł wyliczyć długość geograficzną bez chronometru. Arytmetykę wykonywali ludzcy komputerzy pracujący w domu i opłacani za miesiąc księżycowy. Każdą wartość liczyły dwie osoby, które nie mogły się spotkać, a trzecia, porównywacz, uzgadniała wyniki. Podwójne obliczenia jako kontrola błędów poprzedzają sumę kontrolną o dwieście lat.
W 1928 roku Leslie Comrie, wówczas zastępca, użył sprzętu na karty perforowane do obliczenia położenia Księżyca na podstawie teorii Browna — uważa się to za pierwsze wielkoskalowe naukowe zastosowanie maszyn na karty perforowane. W 1930 roku został kierownikiem, a w 1936 zwolniony za prywatne zlecenia wykonywane na maszynach Admiralicji, po czym założył Scientific Computing Service: pierwsze na świecie komercyjne biuro obliczeniowe, zbudowane na dokładnie tym procederze, za który go wyrzucono.