MPX (Multi-Pointer X)

Podstawowy protokół X11 zakłada dokładnie jeden wskaźnik i jedną klawiaturę. Peter Hutterer zakończył to założenie jako doktorant na University of South Australia, gdzie od 2005 roku przerabiał warstwę wejścia serwera we własnej gałęzi. Wynik trafił do serwera X.Org 1.7 w 2009 roku, razem z XInput 2, protokołem uwidaczniającym to aplikacjom.

Model rozróżnia urządzenia master i slave. Master to wirtualna para wskaźnik-klawiatura z własnym kursorem na ekranie; slave to fizyczna mysz lub tablet, podłączone do mastera albo pozostawione jako floating. Dwie osoby mogą więc pracować jednocześnie w różnych oknach na tym samym ekranie. Programy nieświadome MPX widzą jeden „ClientPointer”, wybrany dla nich przez serwer, co utrzymuje przy życiu stare toolkity, ale też tłumaczy, czemu niewiele pulpitów kiedykolwiek wykorzystało tę możliwość. Ta sama warstwa wejścia stała się fundamentem multitouch w XI 2.2 kilka lat później.