Mode 7
Tryb graficzny Super Nintendo skalujący i obracający jedną warstwę tła, by udać trójwymiarową płaszczyznę podłoża.
Mode 7 był jednym z trybów tła Super Nintendo (1990): traktował warstwę kafelków jak teksturę i stosował do niej transformację afiniczną — skalowanie, obrót, pochylenie — osobno dla każdej linii skanowania. Zmieniając macierz w każdej linii (przez HDMA), programiści odchylali płaszczyznę ku horyzontowi, tworząc pseudo-3D-owe tory z F-Zero i Super Mario Kart oraz mapę świata w Final Fantasy VI.
To sztuczka 2D, nie prawdziwe 3D — bez wielokątów, tylko wygięty płaski obraz, więc sprite’y jadące po płaszczyźnie skaluje się ręcznie. Efekt jest konsolowo-sprzętowym kuzynem programowego raycastingu: oba tanio udają głębię. „Mode 7” stał się skrótem na każdą płaszczyznę podłoża z mapowaniem afinicznym, a współczesne silniki odtwarzają go shaderem.