Michael Luby
Teoretyk, który udowodnił, dlaczego szyfry Feistela działają, a potem zarobił na zupełnie innym rodzaju kodu.
Wraz z Charlesem Rackoffem Luby wykazał w 1988 roku, że trzy rundy sieci Feistela z pseudolosową funkcją rundy dają permutację pseudolosową, a cztery — taką, która wytrzymuje także ataki z wybranym szyfrogramem. Był to pierwszy formalny argument za bezpieczeństwem konstrukcji DES, która do tamtej pory opierała się na piętnastu latach cichego zaufania. Luby był też jednym z czterech nazwisk stojących za konstrukcją HILL.
Poza kryptografią wynalazł kody fontannowe: kody LT, opublikowane w 2002 roku, pozwalają odbiorcy odtworzyć plik z dowolnych pakietów, byle było ich dość. W 1998 roku założył Digital Fountain, by ten pomysł sprzedawać, a jego następca, Raptor, trafił m.in. do standardu RFC 6330. Telewizja mobilna i strumieniowanie rozgłoszeniowe nadal na tym polegają, a żaden widz tego nie zauważa.