Charles Rackoff
Więcej informacji
- Afiliacja
- Uniwersytet w Toronto
- Znany z
- zero-knowledge, konstrukcji Luby’ego–Rackoffa, IND-CCA2
- Nagrody
- Nagroda Gödla 1993
Trzecie nazwisko na artykule, który wynalazł dowody z wiedzą zerową, i człowiek, który ustalił, ile rund Feistela naprawdę potrzeba.
W 1985 roku Goldwasser, Micali i Rackoff opublikowali „The Knowledge Complexity of Interactive Proof Systems”, definiując zarówno dowody interaktywne, jak i wiedzę zerową. Praca przyniosła im Nagrodę Gödla w 1993 roku. Goldwasser i Micali odebrali później Nagrodę Turinga; Rackoffa zwykle przytacza się jako „i Rackoff”.
Dwa inne jego wyniki są codziennie używane przez kryptografów, którzy mogą nie wiedzieć, skąd się wzięły. Luby i Rackoff wykazali w 1988 roku, że trzy rundy sieci Feistela zbudowanej z funkcji pseudolosowych dają permutację pseudolosową, a cztery — permutację silną. Wraz z Danielem Simonem zdefiniował w 1991 roku adaptacyjne ataki z wybranym szyfrogramem, dziś znane jako IND-CCA2 — poprzeczkę, jaką musi pokonać każdy nowoczesny schemat szyfrowania.