Matematikmaskinnämnden

Po wojnie było jasne, że Szwecja nie kupi amerykańskiej maszyny — eksport był ograniczony, a te nieliczne egzemplarze, które istniały, były jednostkowe — ale też nie poczeka, aż ktoś zacznie je sprzedawać. Matematikmaskinnämnden (Szwedzka Rada ds. Maszyn Matematycznych) powstała w 1948 roku, a jej pierwszym praktycznym krokiem było wysłanie inżynierów i matematyków do Stanów Zjednoczonych, by uczyli się fachu na miejscu, m.in. w kręgu Moore School i przy von Neumannowskim projekcie IAS. Transfer technologii odbył się w drodze powrotnej.

Najpierw powstał BARK, maszyna przekaźnikowa ukończona w 1950 roku — technologia zachowawcza z rozmysłem, bo zespół miał zbudować coś niezawodnego, ucząc się przy okazji. Potem BESK, elektroniczny, gotowy jesienią 1953 roku i przez krótki czas najszybszy komputer świata. Jego dokumentacja krążyła swobodnie: duński DASK, maszyny Facita i własne konstrukcje SAAB-a opierały się właśnie na niej. Radę rozwiązano na początku lat 60., gdy komputer stał się czymś, co się zamawia z katalogu, a nie czymś, co kraj projektuje sam dla siebie.