Marching squares
Dwuwymiarowy kuzyn marching cubes: prowadzi linie konturowe przez siatkę wartości skalarnych, komórka po komórce, na podstawie szesnastu przypadków narożników.
Każda komórka ma cztery narożniki leżące nad lub pod wartością progową, co daje 2⁴ = 16 przypadków. Tablica wyszukiwania zamienia każdy przypadek na jeden lub dwa odcinki, a interpolacja liniowa wzdłuż krawędzi komórki ustala ich końce, dzięki czemu kontur jest gładki, a nie schodkowy.
Wynikiem jest izolinia — ta sama idea co poziomice na mapie topograficznej czy izobary na mapie pogody. W grach i grafice służy do metaballi 2D, do wyznaczania konturu niszczalnego terenu 2D i do wektoryzacji obrazów po progowaniu. Krok w stronę pełnej objętości daje marching cubes; żeby zachować ostre narożniki, sięga się po dual contouring.