Drukarka macierzowa wierszowa
Szybkość drukarki wierszowej i swoboda drukarki igłowej: oscylujący rząd młoteczków, który kropkuje całą szerokość strony wiersz po wierszu.
Zamiast stałej czcionki rząd młoteczków jedzie na wahadle, które raz po raz wychyla się o kilka milimetrów na boki. Papier przesuwa się o jeden wiersz punktów, a młoteczki uderzają w taśmę barwiącą tam, gdzie ma być tusz. Ponieważ obraz składa się z punktów, a nie z odlanych znaków, maszyna drukuje dowolny krój pisma, grafikę i — co ma znaczenie komercyjne — kody kreskowe, zachowując przepustowość drukarki wierszowej: od kilkuset do ponad dwóch tysięcy wierszy na minutę.
Printronix z Kalifornii wprowadził tę technologię w 1974 roku i wciąż z niej żyje. To, że uderzeniowa technika z lat 70. jest w sprzedaży w latach 20. XXI wieku, wynika z dwóch rzeczy, których drukarka laserowa nie potrafi: drukuje przez kalki w drukach wielowarstwowych i działa tam, gdzie kurz, wilgoć i upał pokonują toner i wałek utrwalający.