Papier ciągły
Niekończąca się wstęga papieru z perforowanymi zgięciami i otworami transportowymi wzdłuż brzegów — pożywienie drukarek z traktorem, rozrywane na końcu.
Papier ciągły — składanka, papier z perforacją transportową — dostarczano jako jeden nieskończony, złożony w zygzak stos zamiast luźnych kartek. Oba brzegi mają pas okrągłych otworów, w które wchodzą kołki traktora, ciągnąc papier przez drukarkę bez poślizgu. Poprzeczne perforacje wyznaczają podziały stron, a brzegowe paski odrywa się po wydruku.
Format był oczywistością dla drukarek wierszowych i igłowych od lat 60.: zadanie wsadowe mogło wyrzucić tysiące stron, a nikt nie musiał przeładowywać kartek. Papier wielowarstwowy z kalką dawał natychmiastowe kopie w jednym przebiegu. Gdy pojawiły się drukarki na kartki, składanka stała się nostalgicznym wspomnieniem — i niezawodnym rekwizytem w filmach o dawnym przetwarzaniu danych.