Drukarka igłowa
Drukarka uderzeniowa, która buduje każdy znak z drobnych punktów wybijanych przez kolumnę igieł przez taśmę z tuszem.
Głowica niesie pionową kolumnę igieł — dziewięć w pierwszych modelach, dwadzieścia cztery w lepszych — które uderzają pojedynczo, dociskając taśmę do papieru. Znaki powstają jako siatka punktów, gdy głowica sunie w poprzek strony. Więcej igieł oznaczało gęstsze punkty i coś zbliżonego do jakości korespondencyjnej. Epson MX-80 (1980) stał się stałym wyposażeniem biurka z komputerem domowym.
Atutem była wszechstronność: ta sama maszyna drukowała grafikę, kody kreskowe i — skoro igły naprawdę uderzają — potrafiła przebić kalkę i zrobić kilka kopii jednym przebiegiem. Ta ostatnia sztuczka utrzymała ją przy życiu w magazynach, warsztatach i kasach długo po tym, jak atramentówki i laserówki zajęły domy. Dźwięk, przenikliwy, drgający zgrzyt, jest dla całego pokolenia po prostu dźwiękiem pracującego komputera.