John Atanasoff

Syn bułgarskiego imigranta, doktorat z fizyki w Wisconsin w 1930 roku, potem posada na Iowa State College. Problem, który go napędzał, był prosty do sformułowania i koszmarny w wykonaniu: układy równań liniowych z kilkunastoma niewiadomymi, które doktoranci mozolnie rozwiązywali ręcznie tygodniami. Zimą 1937 roku, według jego własnej relacji, jechał samochodem na wschód, aż frustracja ustąpiła, i dojechał do czterech decyzji: elektronika zamiast kół zębatych, system binarny zamiast dziesiętnego, kondensatory jako pamięć z okresowym odświeżaniem oraz bezpośrednie dodawanie logiczne zamiast mechanizmu zliczającego.

Maszynę zbudował w latach 1939–1942 ze swoim studentem Cliffordem Berrym. Nigdy nie była programowalna, a wyniki pośrednie zapisywano na kartach, wypalając otwory iskrą — ten etap nigdy nie stał się dość niezawodny. John Mauchly odwiedził go w czerwcu 1941 roku i obejrzał całość. Atanasoff w 1942 roku przeszedł do Naval Ordnance Laboratory i do informatyki już nie wrócił. W 1973 roku sędzia Earl Larson unieważnił patent na ENIAC, uznając, że wynalazek wywodzi się od Atanasoffa: uznanie przyszło z sądu, nie ze środowiska.