J. Presper Eckert
Więcej informacji
- Urodzony
- Zmarł
- Znany z
- ENIAC, EDVAC, UNIVAC I
- Narodowość
- amerykańska
Inżynier, który w wieku dwudziestu czterech lat objął kierownictwo nad elektroniką ENIAC-a, a trzydzieści lat później przegrał w sądzie patent na cały ten pomysł.
Eckert studiował w Moore School of Electrical Engineering w Pensylwanii i w 1943 roku został głównym inżynierem ENIAC-a. Jego wkład polegał mniej na projekcie logicznym, a bardziej na tym, że w ogóle zmusił 17 468 lamp próżniowych do jednoczesnej pracy: zasilał je znacznie poniżej napięcia znamionowego i zostawiał maszynę włączoną całą dobę, bo to włączanie i wyłączanie je zabijało. Forsował też linię opóźniającą rtęciową jako pamięć, pomysł przeniesiony z wojennych prac nad radarem.
W 1946 roku wraz z Mauchlym odszedł z uczelni po sporze o to, do kogo należą patenty, i założył Electronic Control Company, wkrótce przemianowaną na Eckert–Mauchly Computer Corporation. Zbudowała ona BINAC i UNIVAC I, przez większość czasu balansując na krawędzi niewypłacalności. W 1950 roku kupiło ją Remington Rand, a Eckert został w koncernie, który stał się Sperry, a potem Unisys, aż do emerytury.
Patent na ENIAC-a przyznano dopiero w 1964 roku, a unieważniono w 1973 w sprawie Honeywell v. Sperry Rand. Sąd powołał się zarówno na to, że raport First Draft krążył ponad rok przed zgłoszeniem, jak i na wcześniejszą maszynę Johna Atanasoffa. Dziewiętnaście lat czekania na patent, który przetrwał dziewięć.