Heath Robinson

Weszła do służby wiosną 1943 roku; zaprojektował ją C. E. Wynn-Williams, a mechaniczną robotę wykonano w warsztacie Tommy'ego Flowersa w Dollis Hill. Zadanie polegało na zautomatyzowaniu statystycznego ataku Billa Tutte'a: porównać szyfrogram z generowanym wzorcem strumienia klucza, policzyć zgodności i powtórzyć dla każdego możliwego ustawienia kół. Człowiek by to zrobił. Człowiek nie zrobiłby tego tysiące razy, zanim wiadomość przestanie mieć znaczenie.

Dwie taśmy papierowe — szyfrogram i wzorzec klucza — czytano równolegle z szybkością około tysiąca znaków na sekundę i musiały pozostawać w idealnej zgodności. Rozciągały się, traciły fazę i rwały; popędzane zbyt mocno, dymiły. Nazwa pochodzi od W. Heatha Robinsona, którego rysunki specjalizowały się w absurdalnych maszynach z sznurka, bloczków i imbryków.

Ten problem synchronizacji doprowadził do Colossusa. Flowers zaproponował generowanie strumienia klucza elektronicznie wewnątrz maszyny, tak by przesuwać tylko jedną taśmę. Bletchley uznało to za niewykonalne. Zbudował to i tak.