Bombe

Metoda zaczyna się od zgadniętego fragmentu tekstu jawnego, czyli cribu — niemiecki ruch otwierały z irytującą regularnością komunikaty pogodowe albo Keine besonderen Ereignisse. Ponieważ Enigma nigdy nie szyfrowała litery jako ona sama, dało się ustalić, w którym miejscu szyfrogramu crib może się znajdować. Bombe łączyła następnie założenia o literach w obwód zależności elektrycznych i przepuszczała 36 zestawów wirników przez możliwe ustawienia. Sprzeczność w dowolnym punkcie łańcucha odrzucała ustawienie; maszyna zatrzymywała się tylko tam, gdzie nie zdołała sama siebie obalić.

Turing naszkicował zasadę w 1939 roku. Płyta diagonalna Gordona Welchmana, dodana rok później, pomnażała wnioski wyciągane z każdego założenia i w praktyce była różnicą między ciekawym urządzeniem a użytecznym. Pierwsza maszyna, Victory, była gotowa w marcu 1940; do końca wojny w Wielkiej Brytanii pracowało około 200 sztuk, obsługiwanych głównie przez personel WRNS.

Nazwę odziedziczono po polskiej bombie kryptologicznej, lecz zasada była inna: Polacy wykorzystywali podwojony klucz wiadomości, błąd, który Niemcy poprawili w 1940 roku. Wszystkie brytyjskie bombe rozmontowano po wojnie. Działającą rekonstrukcję ukończono w Bletchley Park w 2007 roku.