HDCD

Keith Johnson i Michael Pflaumer z Pacific Microsonics chcieli wycisnąć więcej niż 16 bitów z formatu, który na to nie pozwalał. HDCD chowa w najniższym bicie ukryty strumień kodu, rzadki i pseudolosowy, niosący instrukcje rozszerzenia szczytów i wzmocnienia niskich poziomów. Zwykły odtwarzacz CD gra taką płytę bez zmian; dekoder miał według zapewnień dawać do 20 bitów rozdzielczości.

Efekt był dziwny. Tysiące płyt miało flagę HDCD, często tylko dlatego, że studio masteringowe używało przetworników Pacific Microsonics, a większość słuchaczy nigdy nie posiadała dekodera. Microsoft kupił technologię w 2000 roku i wbudował dekodowanie w Windows Media Player — po czym zrobiło się cicho. Format do przemycania dodatkowych bitów obok CD-DA stał się zbędny, gdy dźwięk hi-res można było dostarczać wprost.