Gottschalk v. Benson
Wyrok Sądu Najwyższego USA z 1972 roku, który odmówił patentu na sam algorytm konwersji liczb BCD na binarne.
Dwaj badacze z Bell Labs zgłosili patent na metodę zamiany liczb dziesiętnych kodowanych binarnie (BCD) na czysty zapis binarny w rejestrach komputera. Metoda nie była związana z żadną konkretną maszyną ani zastosowaniem. Urząd Patentowy odmówił, sąd apelacyjny przyznał rację wnioskodawcom, a sprawę podjął komisarz patentowy Robert Gottschalk.
Sąd Najwyższy orzekł jednomyślnie. Opatentowanie metody oznaczałoby w praktyce monopol na samą matematykę w każdym komputerze, który jej używa, a algorytmy uznano za idee abstrakcyjne. Sędzia William O. Douglas pozostawił otwartą kwestię, czy oprogramowanie w ogóle może być patentowane, i przerzucił ją na Kongres, który nigdy nie odpowiedział. Spora część amerykańskiego prawa patentowego dotyczącego oprogramowania to od tamtej pory spór o to, którędy naprawdę biegnie linia z wyroku Benson.