Indeks generacyjny
Referencja łącząca indeks tablicy z licznikiem generacji, dzięki czemu stary uchwyt wskazujący na ponownie użyty slot można rozpoznać jako nieważny.
Gdy obiekt jest niszczony, jego slot w tablicy zostaje zwolniony, ale nie przesunięty; następny obiekt zajmuje ten slot i zwiększa jego generację o jeden. Uchwyt niesie zarówno indeks, jak i generację, z którą został wydany. Przy dereferencji generacja uchwytu jest porównywana z bieżącą generacją slotu — jeśli się różnią, pierwotny obiekt już nie istnieje, a groźny wiszący wskaźnik zamienia się w tanie, wykrywalne chybienie.
Daje to stabilne referencje w czasie O(1) bez zliczania odwołań i bez odśmiecacza, dlatego frameworki ECS, takie jak EnTT i Bevy, używają go do identyfikatorów encji, a kontenery slot map są na nim zbudowane. Jego zwykły towarzysz to zbiór rzadki, który zapisuje, gdzie faktycznie leżą żywe sloty.