Zbiór rzadki (sparse set)
Struktura danych łącząca gęstą tablicę wartości z rzadką tablicą indeksów, dająca wstawianie, usuwanie i test przynależności w O(1) oraz iterację przyjazną dla pamięci podręcznej.
Za strukturą stoją dwie tablice: gęsta (upakowana), w której elementy leżą obok siebie, oraz duża rzadka, indeksowana kluczem, która przechowuje, gdzie dany element leży w gęstej. Sprawdzenie przynależności to jedno pośrednie odwołanie; usunięcie przenosi ostatni element gęstej tablicy w powstałą dziurę i poprawia dwa indeksy — nic się nie przesuwa. Iteracja po gęstej tablicy dotyka wyłącznie żywych elementów, po kolei.
Dlatego biblioteki ECS przechowują każdy typ komponentu jako zbiór rzadki kluczowany identyfikatorem encji: iteracja jest liniowa i przyjazna dla cache w duchu projektowania zorientowanego na dane. Kosztem jest pamięć — tablica rzadka ma rozmiar zakresu kluczy, a nie liczby elementów. Technikę opisali Briggs i Torczon w 1993 roku.