GDM

Martin K. Petersen napisał GDM w 1998 roku jako następcę XDM, z graficzną twarzą i plikiem konfiguracyjnym czytelnym dla człowieka. Pałeczkę przejął George Lebl, a w czasach GNOME 2 program dorobił się systemu motywów, w którym dystrybucje rywalizowały o najładniejszy ekran logowania, przeglądarki twarzy, wyboru sesji i automatycznego logowania. XDMCP zostało, więc maszyna z GNOME mogła obsługiwać terminale X tak samo jak XDM.

W 2007 roku William Jon McCann i Ray Strode z Red Hata przepisali całość na GNOME 2.22. Motywy i większość ustawień zniknęły, konfiguracja przeniosła się do D-Bus i GConf, a fora kipiały jeszcze przez lata. W GNOME 3.6 (2012) ekran logowania stał się GNOME Shellem w osobnym trybie, więc wygląda jak sam pulpit. Od Fedory 25 (2016) GDM domyślnie startuje sesje Wayland, stając się launcherem kompozytora, a nie serwera X.