GCR (group coded recording)
Kodowanie, które upakowuje bity danych w dłuższe grupy kodowe, tak by taśma czy dyskietka nigdy nie traciły taktu — sposób komputerów domowych na obejście FM.
GCR zamienia grupy czterech lub pięciu bitów danych w dłuższe słowa kodowe dobrane tak, by nie występowały zbyt długie ciągi zer. Dzięki temu zegar układu odczytu pozostaje zsynchronizowany bez rozrzutnych przejść taktujących, których wymagało FM. Apple II używał najpierw schematu 5-i-3 (DOS 3.2), potem 6-i-2 (DOS 3.3); Commodore 1541 oparł cały format dysku na GCR w połączeniu z zapisem strefowym. Na taśmie magnetycznej GCR przy 6250 bpi zastąpiło w 1973 roku starsze kodowanie fazowe (PE).
Gdy MFM i RLL wygrały walkę na dyskach twardych, GCR rządziło stacjami dyskietek 8-bitowych komputerów domowych — ta sama podstawowa idea, inny obóz.