Zoned bit recording (ZBR)
Zewnętrzne ścieżki są dłuższe, więc mieszczą więcej sektorów — inaczej połowa talerza byłaby zmarnowana.
Ścieżka przy krawędzi talerza jest fizycznie znacznie dłuższa niż ta przy piaście, a mimo to starsze dyski zapisywały na każdej tę samą liczbę sektorów i zostawiały obrzeże do połowy puste. Zoned bit recording dzieli talerz na strefy, z których każda ma własną — wyższą — liczbę sektorów im dalej na zewnątrz leży. Wynik: o kilkadziesiąt procent większa pojemność na tej samej powierzchni.
Cena jest taka, że prawdziwej geometrii nie da się już wyrazić prostymi numerami cylinder/głowica/sektor — elektronika dysku kłamie w sprawie CHS i po cichu tłumaczy to na LBA.