Kodowanie MFM
Podwoiło pojemność dyskietki, wyrzucając prawie wszystkie przejścia zegarowe, które FM marnotrawiło.
MFM (modified frequency modulation) rozwinęło ideę FM i obcięło narzut: przejście zegarowe zapisuje się tylko między dwoma kolejnymi zerami, i nigdzie indziej. Jedynka nadal dostaje przejście danych w środku komórki, ale zbędne impulsy taktujące znikły. Efekt to podwójna gęstość — ta sama powierzchnia, dwa razy więcej bitów.
Ten kod rządził latami 80.: dyskietki (360 KB, 720 KB, 1,44 MB) i wczesne dyski twarde ST-506/ST-412, gdzie „kontroler MFM” stał się pojęciem powszechnym. Na dyskach twardych szybko wyparło go RLL, które upchnęło o połowę więcej. Na dyskietkach MFM przetrwało do lat 2000.