Charakterystyka częstotliwościowa
Informacja, jak bardzo urządzenie podbija lub tłumi każdą częstotliwość — krzywa pokazująca, czy odtwarza to, co dostało, czy dodaje własne zdanie.
Podajemy sygnał o znanym poziomie, zwykle przestrajany sinusoidalnie lub impuls, i mierzymy, co wychodzi. Wynik rysuje się jako poziom w dB w funkcji częstotliwości na osi logarytmicznej. Matematycznie charakterystyka częstotliwościowa jest transformatą Fouriera odpowiedzi impulsowej, więc jedną można wyliczyć z drugiej. Charakterystyka fazowa to druga połowa historii — ta, którą karty katalogowe lubią pomijać.
„20 Hz–20 kHz” bez tolerancji nic nie znaczy; dopiero „±3 dB” odróżnia pomiar od życzenia. Wzmacniacze i przetworniki są dziś równe jak linijka. Głośniki i słuchawki nie, a pomieszczenia, w których stoją, jeszcze mniej — tam odbicia i filtracja grzebieniowa kształtują krzywą znacznie silniej niż elektronika.